เดี๋ยวนี้พอพูดถึง “QR Code” เราจะนึกถึงการชำระเงินซื้อสินค้ากัน ไม่ก็ใช้เพิ่มเพื่อนในแชทหรือดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่นต่างๆ แต่ที่พี่ทุยคิดว่ามันน่าสนใจนอกเหนือจากนี้ คือ ประเทศจีนนำเทคโนโลยีนี้เข้าไปแก้ปัญหาความยากจนของคนในประเทศ
จีนเป็นประเทศนึงที่มี “คนยากจน” อยู่เยอะที่สุด ซึ่งรัฐบาลของจีนได้ให้ความสำคัญกับปัญหานี้เป็นอันดับแรกๆ เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเห็นความคืบหน้าขึ้นเรื่อยๆ โดยจีนตั้งเป้าว่าจะกำจัดความยากจนออกไปให้ได้ภายในปี 2563 ซึ่งหมายความว่าจะต้องทำให้คนพ้นจากความยากจนเป็นจำนวน 10 ล้านคนต่อปี
ขณะนี้จีนกำลังพยายามใช้ระบบ QR Code เข้าไปตามหมู่บ้านยากไร้ต่างๆในประเทศ โดยครอบครัวที่ยากไร้จะได้รับโค้ดที่เก็บข้อมูลสถานะครอบครัว ตั้งแต่จำนวนสมาชิก ขนาดที่อยู่ ไปถึงรายได้ครอบครัว นอกจากนี้ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับผลผลิตทางการเกษตรของแต่ละครอบครัว ซึ่งสามารถเอาไปแชร์บนอินเตอร์เน็ตหรือร้านค้าออนไลน์ที่รัฐบาลจีนสนับสนุน เพื่อให้สามารถเข้าถึงลูกค้าจากทั่วประเทศได้ด้วย ซึ่งระบบนี้เป็นการช่วยให้ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้ภาคธุรกิจอีคอมเมิร์ซของจีน 15 ราย เช่น เถาเป่า เจดี ดอท คอม ก็เข้ามาบริการให้กับร้านค้าในชนบท โดยการช่วยส่งเสริมการตลาด และลดหรือยกเว้นค่าธรรมเนียมให้ รวมไปถึงปรับปรุงระบบขนส่งให้เข้าถึงภูมิภาคที่ยากจนด้วย
การร่วมมือระหว่างอีคอมเมิร์ซกับการลดความยากจนนี้ ส่วนใหญ่เกิดจากนโยบายของรัฐที่พยายามสร้างโครงสร้างพื้นฐาน ปรับปรุงถนน การไฟฟ้า อินเตอร์เน็ต และระบบขนส่ง และสร้างเงื่อนไขหรือนโยบายที่เอื้อประโยชน์ต่อการแก้ปัญหาความยากจนในประเทศ
เทคโนโลยีทำให้คนต่างพื้นที่กันเข้ามาใกล้กันได้ง่ายขึ้น พี่ทุยว่านี่เป็นตัวอย่างที่ดีในการนำเอาเทคโนโลยีมาใช้ให้เกิดประโยชน์ สร้างสรรค์และทันสมัยมากๆ เป็นการช่วยเหลือที่ต่างก็ทำให้ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ วิน-วิน กันทั้งหมด การจะเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาประเทศได้ต้องมีแผนระยะยาวและอาศัยการลงมือทำอย่างต่อเนื่อง ส่วนตัวพี่ทุยชอบประเทศจีนนะเค้าพูดอะไรไว้ก็มักจะทำได้ตลอด ก็เลยไม่แปลกที่ทำไมช่วงนี้เศรษฐกิจจีนเค้าโตเอาๆ
อ้างอิง: กรุงเทพธุรกิจ
