พี่ทุยได้เล่าไปหลายครั้งแล้วว่าเศรษฐกิจไทยที่เห็นว่าเติบโตขึ้นนั้น เป็นการเติบโตแบบกระจุกตัวเฉพาะบางกลุ่มโดยเฉพาะภาคส่งออก แต่ถ้าลองไปถามคนทำมาค้าขายหรือ SME ในประเทศดู พี่ทุยมั่นใจว่าพวกเค้ายังรู้สึกว่าการค้าขายยังลำบากอยู่
เพราะ SME ไทยส่วนใหญ่กว่า 80% ผลิตสินค้าและขายภายในประเทศ แต่เศรษฐกิจที่เติบโตดันไปโตจากนอกประเทศ พอการบริโภคภายในประเทศโดยเฉพาะในระดับล่าง เช่น รายได้ภาคการเกษตรยังคงหดตัวอยู่ กำลังซื้อก็ยังต่ำ บวกกับแนวโน้มการขึ้นค่าแรงของมนุษย์เงินเดือนก็ดูเหมือนจะหริบหรี่มากๆ เพราะธุรกิจขนาดกลางก็ไม่มีรายได้ดีขนาดเพิ่มต้นทุนการจ้างงานได้ ส่วนธุรกิจขนาดใหญ่ก็เริ่มเอาเทคโนโลยีเข้าทดแทนแรงงาน เพื่อมาช่วยลดต้นทุนลง กำลังซื้อของผู้บริโภคก็ยิ่งต่ำ เลยทำให้ธุรกิจ SME ยังคงซบเซาต่อไป
และถ้าลองไปดูหนี้ครัวเรือนตอนนี้ พุ่งไปถึง 80% ของ GDP แล้ว แล้วหนี้ส่วนใหญ่เป็นหนี้อุปโภคบริโภคเอามาใช้จ่าย ไม่ใช่หนี้ที่ก่อให้เกิดรายได้ด้วย ยิ่งสะท้อนให้เห็นว่าผู้บริโภครายได้ไม่เพียงพอ แม่รัฐบาลจะออกนโยบายมาช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจบ้าง แต่ก็ไม่สามารถกระตุ้นการใช้จ่ายได้ เพราะผู้บริโภคไม่มีเงินซื้อของ ไม่มั่นใจในอนาคต ทำให้ธุรกิจระดับกลางถึงล่างไม่เติบโต แต่ของแพงหรือธุรกิจระดับบบนยังขายได้อยู่ ธุรกิจ SME เลยได้รับผลกระทบมากกว่าธุรกิจขนาดใหญ่
แม้จะมีประมาณการตัวเลข GDP ที่ดีขึ้นในปีหน้า แต่ก็ไม่รู้ว่าจะส่งผลมาถึงกำลังซื้อของผู้บริโภคระดับกลางถึงล่างได้รึเปล่า พี่ทุยว่ายังไงธุรกิจ SME หลายรายก็ยังต้องเหนื่อยอยู่ แต่ก็อาจจะเป็นโอกาสให้กับภาค SME เองให้ปรับตัวปรับปรุงธุรกิจของตัวเอง สร้างความแตกต่าง สร้างคุณค่าเพิ่มทางธุรกิจให้อยู่รอดให้ได้ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ไม่เอื้ออำนวย เพราะแม้ในยามที่เศรษฐกิจไม่ดีแบบนี้ ก็ยังมีธุรกิจ SME หลายรายที่ยังคงทำรายได้ได้ดีอยู่ อย่ารอแต่การช่วยเหลือจากใครหรือรอให้เศรษฐกิจดีขึ้นมาเอง ใช้หลักตนเป็นที่พึ่งแห่งตนดีที่สุด
อ้างอิง: นีลเส็นและโพสต์ทูเดย์
