ภาพลักษณ์ของ “พนักงานขายประกัน” เป็นเรื่องที่พี่ทุยไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไหร่ เพราะหลายๆครั้งไม่ว่าจะเป็นคำถามหลังไมค์หรือว่าเพื่อนๆคนที่มาขอคำปรึกษา เวลามีปัญหาก็จะคิดว่าพวกคนขายประกันชอบหลอก และก็นำไปสู่ความคิดที่ว่าคนขายประกันเป็นแก๊งค์ต้มตุ๋น
พี่ทุยว่าเหตุผลนึงที่ถูกมองเป็นแบบนั้นก็เพราะ ประกันชีวิตเป็นสินค้าการตัวนึงที่เหมือนจะง่ายนะ แบบตรงตามที่บอก ไม่ว่าจะเป็นเงินคืนจากกรมธรรม์ ความคุ้มครองหรือทุนประกัน รวมไปถึงระยะเวลาต่างๆ เรารู้ล่วงหน้าเลย แต่ปัญหาของการซื้อประกัน คือ ถ้าเรา “ผิดเงื่อนไข” พี่ทุยบอกได้เลยว่าเป็นสินค้าการเงินตัวนึงที่น่าปวดหัวเลยล่ะ
ด้วยเงื่อนไขที่เยอะและละเอียดเวลาซื้อทีนึง หลายๆคนที่ซื้อก็ตัดปัญหาด้วยการเซ็นต์ๆไปให้จบๆ เพราะไม่อยากจะอ่านทั้งๆที่เป็นสิทธิ์ของตัวเองแท้ๆ ซึ่งแน่นอนว่าตอนแรกที่เราซื้อเราก็คิดว่าเราไหวแหละ จ่ายได้แหละเบี้ยประกันเท่านั้นเท่านี้ แต่ประกันโดยเฉพาะประกันชีวิตเป็นสินค้าการเงินระยะยาว เมื่อเวลาผ่านไปถ้ามีเรื่องมีราวที่ทำให้จ่ายเบี้ยไม่ได้ก็จะทำให้เราผิดเงื่อนไข แล้วทีนี้พอมานั่งอ่านเงื่อนไขกรมธรรม์ก็จะเห็นว่ามีค่าปรับนู้นนั่นนี่ หรือว่าถ้าจะเอาเงินคืนก็ไม่เท่ากับที่จ่ายเบี้ย ก็เลยสรุปเอาว่าพวกคนขายประกันเนี้ย ชอบหลอกหลวง บอกไม่หมดซะแบบนั้น
จริงๆพี่ทุยว่าปัญหานี้แก้ง่ายมากนะ แค่เราใส่ใจสิทธิ์ของตัวเองมากกว่านี้หน่อยปัญหาก็จะเบาลงได้เยอะมาก อย่างแรกก่อนจะซื้ออะไรพี่ทุยคิดว่าหลักพื้นฐานก็ควรที่จะศึกษาให้ดีก่อนซื้อเสมอ ว่าเราจ่ายเงินซื้อแล้ว ได้อะไรบ้าง ผลประโยชน์คืออะไร แล้วความเสี่ยงคืออะไร ง่ายๆก็คือหาความรู้ก่อนซื้อนั้นแหละว่าเรากำลังจะซื้ออะไร
แต่พี่ทุยก็ยอมรับนะว่าวงการประกันมีคนเข้ามาหาผลประโยชน์เยอะ เพราะผลตอบแทนจากการขายประกันมันดีจริงๆ แต่คนขายก็อย่าลืมว่าค่าคอมที่เราได้จากการขายประกันจะเยอะแค่ปีแรกเท่านั้น แต่เงินที่ลูกค้าจ่ายเรามาคือภาระการดูแลให้ตลอดจบอายุของกรมธรรม์ ไม่ใช่รับค่าคอมแล้วจบไป ถ้าหากเราคิดว่าเข้ามาเพื่อกอบโกยในระยะสั้น นอกจากจะทำให้ภาพลักษณ์ของอาชีพเราดูแย่แล้ว ในระยะยาวเราก็ไม่สามารถที่จะทำมาหากินทางนี้ได้อีกด้วย
