เมื่อวันก่อนมีพี่ทุยมีโอกาสได้เข้า
งานสัมมนาเกี่ยวกับการวางแผนการเงิน
หัวข้อเรื่องการทำประกันภัยและประกันชีวิตมา
ได้ไอเดียดีดีมาอย่างนึง ที่พี่ทุยว่าโคตรจริงงงงงงง
เรื่องมันมีอยู่ว่า…
การตัดสินใจทำหรือไม่ทำประกัน
สุดท้ายเราก็ตัดสินใจ “ผิด” ทั้งนั้นแหละ
ตอนแรกพี่ทุยฟังก็งงนะ คิดผิด ตัดสินใจผิด อาร๊ายยยยยย
ช่วยเล่าให้เข้าใจสักหน่อยสิ๊ อย่าพูดให้งงแบบนี้ !
ทันใดนั้นเอง วิทยากรเค้าก็เล่าต่อว่า…
ถ้าเราทำประกันแล้วสุดท้ายไม่ได้เคลมเลย
เราก็คงบอกตัวเองว่า เรา “คิดผิด” แล้วแหละ
ที่เราทำประกันไป ไม่ได้ใช้เลย น่าเสียดายมาก
แต่ถ้าเราไม่ได้ทำประกันเลย
สุดท้ายต้องมาเคลมประกัน
เราก็ “คิดผิด” ที่ไม่ได้ทำประกันไว้…
ในเมื่อเรามีสิทธิคิดผิดด้วยกันทั้งนั้น
ไหนๆก็จะคิดผิดแล้ว มาเลือกทางที่คิดผิดแล้ว…
เกิดความเสียหายน้อยกว่า ไม่ดีเหรอ ?
อ้ะหื้อออออออออ ล้ำลึก !!
พี่ทุยแทบจะเดินขึ้นเวทีไปแล้ว
จรดปากกาขอทำกรมธรรม์สักเล่มเลยยยยย
พี่ทุยเห็นด้วยนะ
เพราะหน้าที่ของประกัน ก็คือ
การโอนย้ายความเสี่ยงไปให้คนอื่นอยู่แล้ว
อย่าให้เกิดอาการเสียน้อยเสียยาก
เสียมากเสียง่ายเลยเน้ออออออ
พี่ทุยว่าน่าเสียดาย ฮ่าๆๆๆๆๆ
แต่สุดท้ายถ้าใครไม่อยากทำประกัน
ก็อย่าลืมหาทางบริหารความเสี่ยงกันดีๆด้วยนะ
เพราะเดี๋ยวนี้บอกได้เลยว่า “ค่ารักษาพยาบาล” ไม่ใช่ถูกๆ
ถ้าเราตอบได้ว่า เกิดเราต้องเข้าโรงพยาบาลขึ้นมา
เราจะทำยังไง เอาเงินมาจากไหนหรือใครจะมาจ่ายให้ได้
พี่ทุยว่าประกันก็เฉยๆนะ เพราะการทำประกัน
เป็นเพียงทางเลือกนึงในการบริหารความเสี่ยงเท่านั้น
แต่ถ้าตอบไม่ได้ มีประกันไว้เถอะไม่เสียหาย
อย่าปลอบใจตัวเองว่า “คงไม่ป่วยหรอก” ก็พอ
